Szpic fiński

Historia:

Szpic fiński znany jest w swym ojczystym kraju jako suomenpystykorva - ,,pies z postawionymi uszami. Jest narodowym psem Finlandii, pochodzi z jej wschodnich regionów. Wzmianki o nim są spotykane często w fińskich pieśniach patriotycznych. W przeszłości służył lapońskim myśliwym do tropienia łosi i niedźwiedzi polarnych. Obecnie jest powszechnie używany w całej Skandynawii do polowań na kuropatwy i inne ptactwo. Rasa ta jest spokrewniona z rosyjską łajką. Spopularyzowana została w latach 20-tych XIX wieku przez lady Kitty Ritson, zawdzięczając jej nie tylko rozgłos, ale i wdzięczne określenie ,,Finkie" , jakie nadała ona tym sympatycznym pieskom.

Rozmiary:

Wysokość:

Psy - 43 - 50 cm,
Suki - 39-45 cm

Waga: 11,3 - 16 kg

Szata:

Włosy krótkie i przylegające na głowie i przednich partiach kończyn, dłuższe na tułowiu i tylnej stronie kończyn, na karku i grzbiecie sztywniejsze i lekko podniesione. Maść rudawobrązowa lub rudozłota na grzbiecie, jasna jest bardziej ceniona, na spodzie ciała dozwolone są jaśniejsze akcenty.

Charakter

Jest to pies głownie myśliwski i taką właśnie funkcję sprawuje w swej ojczyźnie, wszędzie indziej traktowany jest jako pies do towarzystwa. Szpice te są niezwykle wierne i lojalne wobec właściciela. Jest odpowiednim psem dla rodzin z dziećmi, gdyż jest bardzo cierpliwy i chętnie się bawi. Szpic ten bardzo dobrze sprawdza się jako stróż domu, gdyż jest nieufny wobec obcych, aczkolwiek nie jest agresywny. Alarmuje domowników głośnym i hałaśliwym szczekaniem, co może stanowić jego wadę, gdyż ta przydatna podczas polowań cecha, staje się uciążliwa dla właścicieli. Pies ten potrafi wykonać do 160 szczeknięć w ciągu minuty(!)

Ponadto, wymaga dużo ruchu na świeżym powietrzu i jakiegoś zajęcia, gdyż jest to rasa pracująca, dlatego najlepiej by się czuła w środowisku wiejskim, a nie miejskim.  Nie nadaje się ona dla domatorów. Rasa ta ma niewielką skłonność do ucieczki, ale jeżeli właściciel nie zapewni mu odpowiedniej porcji ruchu oraz zajęcia, pies sam sobie ją znajdzie, dając upust swym myśliwskim skłonnościom. 

Pies ten wymaga konsekwentnego wychowania już od wieku szczenięcego. Szpic fiński jest mądry, pojętny i chętnie się uczy, ale nie podporządkuje się całkowicie gdyż jest bardzo samodzielny, a czasami nawet samowolny. Wychowanie tego psa nie powinno jednak sprawiać większej trudności, o ile zapewnimy mu odpowiednią dawkę ruchu i zajęcie.

Ciekawostki

Szczenięta tej rasy rodzą się szare, dopiero około 4 mies. życia uzyskują rudy kolor

zdjęcie: sannse, http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Finnish_Spitz_600.jpg&filetimestamp=20060303154341, GNU Free Documentation License, Version 1.2

Spaniel tybetański ( Tibbie)

Szpic lapoński