Część 1: Podjęcie świadomej decyzji.

„Posiadanie psa powinno być przywilejem, na który trzeba sobie zapracować” – powiedział kiedyś mój znajomy szkoleniowiec pracujący z psami schroniskowymi. I miał rację. Wystarczy odwiedzić najbliższe schronisko, aby w pełni zgodzić się z tym stwierdzeniem.

Skąd się tam wzięło aż tyle psów? Statystyki są przerażające, liczba porzuconych zwierząt z roku na rok wzrasta. Skłania to do przemyśleń. Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się czy kupić sobie psa, przeczytaj najpierw ten artykuł, a potem podejmij właściwą decyzję.

Niejeden rodzic nieraz usłyszał od swojego dziecka stwierdzenie „ja chcę psa!”. Co wtedy odpowiada? Zazwyczaj, że pies to obowiązek, że trzeba go wyprowadzać, karmić, zawozić do weterynarza i ogólnie o niego dbać. I te stwierdzenia są prawdziwe. Dziecko odchodzi ze smutną miną. Jednak po kilku dniach ponawia próbę, potem znowu i znowu, aż w końcu rodzic się łamie i kupuje psa. Dziecko się bardzo cieszy, przez pierwszy miesiąc, może nawet pół roku, jest bardzo obowiązkowe. Rano wstaje, wychodzi z psem, sprząta po nim, karmi, dba o niego. Najlepsi przyjaciele, zdawałoby się. Jednak po pewnym czasie efekt nowości mija, pies powszednieje jak każdy inny miś na półce. Ale psa nie da się wrzucić do kartonu i postawić wysoko na szafie. Obowiązki spadają na rodziców. To oni teraz psa wyprowadzają, karmią, sprzątają po nim, leczą, opiekują się. I w najlepszym wypadku piesek dożywa spokojnej starości w swoim domu, a gdy odchodzi, rodzice już nigdy nie zgadzają się na inne żywe zwierzątko w domu. Tak, to najlepsze rozwiązanie, które miałoby miejsce w domu ludzi odpowiedzialnych. Ale wspomniane wcześniej schroniska mówią co innego.

Sposobów na pozbycie się psa jest wiele. Od tych najmniej brutalnych, jak podrzucenie do czyjegoś ogrodu czy pod bramę schroniska, poprzez przywiązywanie do drzew, aż do modnego ostatnio wyrzucania psa na ruchliwej autostradzie. Jak zatem uniknąć problemu niechcianego zwierzęcia w domu? Najprostsza odpowiedź nasuwa się sama – nie kupować tego zwierzaka! Ale załóżmy, że jesteśmy ludźmi odpowiedzialnymi, a nasze dziecko udowodniło, że da sobie radę z tak trudnym zadaniem, jak opieka nad żywym stworzeniem. Jak sprawdzić czy nasza rodzina nadaje się na posiadanie psa?

Sprawa numer jeden: KOSZTY.
Pies kosztuje i to wcale nie mało. Miesięczne utrzymanie średniego psa to koszt średnio 200zł do 350zł. To tylko wyżywienie i woda. Do tego dochodzą rokrocznie powtarzane szczepienia, czyli kolejne 100zł do 200zł. Nieoczekiwane choroby, sterylizacja to następne wydatki. Oprócz tego zniszczony dom. Każdy posiadacz szczeniaka musi sobie zdawać sprawę z tego, że psiak będzie niszczył różne przedmioty. Czasem to tylko tanie kapcie, a czasem drogie kino domowe, perski dywan, kanapa ze skóry, czy markowa sukienka za tysiąc złotych. A jeśli pies narobi szkód u sąsiada po wydostaniu się z ogrodu? Podsumowując, średni roczny koszt utrzymania psa to jakieś 5000zł, czyli dobre wakacje w ciepłych krajach.

Sprawa numer dwa: URLOP.
Co prawda jest teraz dużo możliwości pozostawienia psa w hotelu lub domu tymczasowym, ale wiąże się to z punktem pierwszym, czyli kosztami. Przeciętny koszt jednej doby w hotelu to 50zł do 80zł. Razy czternaście dni...

A co jeśli Twój pies będzie zbyt lękliwy lub agresywny, aby zostawać z obcymi? Zrezygnujesz z dawno planowanych wakacji? A jeśli zdecydujesz się pojechać z psem, to czy będziesz w stanie załatwić wszystkie formalności? Paszport dla psa, czip, odpowiedni transporter. To kolejne wydatki, które powodują, że koszt wakacji wzrasta o kilka tysięcy złotych. A jeśli okaże się, że w miejscu, do którego jedziesz, nie wolno trzymać psów?