 |
Wzorzec CHIHUAHUA
Standard FCI Nr 218
CHIHUAHUA
(Chihuahueño)
KRAJ POCHODZENIA : Meksyk.
DATA PUBLIKACJI OBOWI¡ZUJ¡CEGO WZORCA: 24.03.2004.
U¯YTKOWANIE : Pies do towarzystwa.
KLASYFIKACJA FCI : Grupa 9 Psy ozdobne i do towarzystwa
Sekcja 6 Chihuahueño.
Bez prób pracy.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY : Chihuahua jest uznawany za najmniejsz± rasê ¶wiata a nosi nazwê najwiêkszego stanu Republiki Meksyku (Chihuahua). Przypuszcza siê, ¿e psy te ¿y³y w stanie dzikim i w okresie cywilizacji Tolteków zosta³y schwytane i oswojone przez tubylców. Podobizny ozdobnego psa zwanego « Techichi », który ¿y³ w mie¶cie Tula by³y u¿ywane jako ozdoby obiektów architektonicznych w mie¶cie. Pos±gi te przedstawiaj± psy bardzo podobne do wspó³czesnego Chihuahua.
WRA¯ENIE OGÓLNE : Pies tej rasy ma zwarty korpus. Niezwykle wa¿ny jest fakt, ¿e jego czaszka jest wysklepiona w kszta³cie jab³ka i ¿e nosi on swój umiarkowanie d³ugi ogon bardzo wysoko, b±d¼ to zagiêty, b±d¼ te¿ w kszta³cie pó³kola z koñcow± czê¶ci± ogona skierowan± w stronê lêd¼wi.
ISTOTNE PROPORCJE : d³ugo¶æ cia³a nieznacznie wiêksza ni¿ wysoko¶æ w k³êbie. Po¿±dany jest jednak prawie kwadratowy tu³ów, szczególnie u samców. U suk, ze wzglêdu na funkcje rozrodcze, dopuszczalny jest nieco d³u¿szy tu³ów.
ZACHOWANIE / TEMPERAMENT : ¿ywy, czujny, ruchliwy i bardzo odwa¿ny.
G£OWA
OKOLICA MÓZGOCZASZKI:
Czaszka: wyra¼nie zaokr±glona g³owa w kszta³cie jab³ka (cecha charakterystyczna rasy) raczej bez ciemi±czka, choæ ma³e ciemi±czko jest dozwolone.
Stop : wyra¼nie zaznaczony, g³êboki i szeroki, z wypuk³ym czo³em ponad nasad± kufy.
OKOLICA TWARZOCZASZKI :
Nos : dopuszczalny ka¿dy kolor. Umiarkowanie krótki, zadarty nieznacznie do góry.
Kufa : krótka, z profilu prosta, szeroka u nasady, zwê¿aj±ca siê w kierunku koniuszka.
Wargi : suche, ¶ci¶le przylegaj±ce.
Policzki : nieznacznie rozwiniête, bardzo suche.
Zgryz/Uzêbienie : zgryz no¿ycowy lub cêgowy. Tylozgryz, przodozgryz, jak równie¿ wszystkie inne wadliwe typy zgryzu musz± byæ surowo oceniane.
Oczy : du¿e, okr±g³awe w kszta³cie, bardzo wyraziste, nie wy³upiaste, bardzo ciemne. Oczy ja¶niejsze s± dopuszczalne, ale niepo¿±dane.
Uszy : du¿e, stoj±ce, rozwarte, szerokie u nasady, zwê¿aj± siê stopniowo ku zaokr±glonym nieco koñcom. W spoczynku nachylone na bok pod k±tem 45°.
SZYJA : górna linia nieco ³ukowata.
D³ugo¶æ : ¶redniej d³ugo¶ci.
Kszta³t : grubsza u psów ni¿ u suk.
Skóra : bez ³a³oku. U odmiany d³ugow³osej obecno¶æ d³u¿szego w³osa tworz±cego kryzê jest nadzwyczaj po¿±dana.
TU£ÓW : zwarty i mocnej budowy.
Linia grzbietu : prosta.
K³±b : tylko lekko zaznaczony.
Grzbiet : krótki i mocny.
Lêd¼wie : mocno umiê¶nione.
Zad : szeroki i mocny; prawie p³aski lub nieznacznie opadaj±cy.
Klatka piersiowa : szeroka i g³êboka, ¿ebra mocno wysklepione.
Widziana z przodu pojemna lecz nieprzesadnie. Widziana z boku siêga do ³okci. Nie beczkowata.
Linia dolna : utworzona przez wyra¼nie podci±gniêty brzuch. Brzuch bez talii dopuszczalny, lecz niepo¿±dany.
OGON : osadzony wysoko, p³aski w wygl±dzie, umiarkowanej d³ugo¶ci; szeroki u nasady, zwê¿aj±cy siê stopniowo w kierunku koniuszka. Sposób noszenia ogona jest wa¿n± cech± charakterystyczn± rasy: w ruchu jest noszony wysoko, nieco zagiêty, b±d¼ w postaci pó³kola, z koñcówk± skierowan± ku lêd¼wiom, co przydaje tu³owiowi równowagê. Nigdy nie powinien byæ noszony miêdzy tylnymi nogami, ani zakrêcony poni¿ej linii grzbietu. Szata na ogonie zale¿y od odmiany i powinna byæ sharmonizowana z szat± na tu³owiu. U odmiany d³ugow³osej szata na ogonie tworzy pióro. W spoczynku ogon jest opuszczony i tworzy niewielkie, haczykowate zagiêcie.
KOÑCZYNY
KOÑCZYNY PRZEDNIE : proste i dobrej d³ugo¶ci; widziane z przodu tworz± liniê prost± z ³okciami. Widziane z boku s± prostopad³e do pod³o¿a.
Barki : smuk³e i umiarkowanie umiê¶nione. Dobre k±towanie miêdzy ³opatk±, a ko¶ci± ramienn±.
£okcie : mocne i przylegaj±ce ¶ci¶le do tu³owia, co zapewnia swobodny ruch.
Nadgarstki : nieznacznie ugiête, mocne i giêtkie.
KOÑCZYNY TYLNE : dobrze umiê¶nione z d³ugimi ko¶æmi, prostopad³e do pod³o¿a i równoleg³e w stosunku do siebie, z dobrym k±towaniem w stawach biodrowych, kolanowych i skokowych, w harmonii z k±towaniem koñczyn przednich. Stawy skokowe : ¶ciêgna Achillesa krótkie i dobrze wykszta³cone; widziane z ty³u s± do¶æ szeroko rozstawione i prostopad³e do pod³o¿a.
£APY : bardzo ma³e i owalne, z palcami rozstawionymi lecz nie p³askimi ( ani zajêcza, ani kocia ³apa) . Pazury szczególnie mocno ³ukowate i umiarkowanie d³ugie. Opuszki dobrze wykszta³cone i bardzo elastyczne. Palce dodatkowe musz± byæ usuniête, z wyj±tkiem krajów, gdzie taki zabieg jest zabroniony prawem.
RUCH / CHODY : kroki s± d³ugie, sprê¿yste, energiczne i ¿wawe z d³ugim wykrokiem i mocn± akcj± ty³u. Ogl±dane z ty³u, koñczyny tylne powinny byæ prowadzone prawie równolegle w stosunku do siebie, tak, ¿eby ¶lady stóp pokrywa³y siê ¶ci¶le ze ¶ladami ³ap przednich. Wraz z przy¶pieszonym tempem ruchu koñczyny wykazuj± tendencjê do zbie¿no¶ci w kierunku ¶rodka ciê¿ko¶ci (ruch jedno¶ladowy). Ruch pozostaje swobodny i sprê¿ysty bez widocznego wysi³ku, z g³ow± uniesion± do góry i prostym grzbietem.
SKÓRA : g³adka i elastyczna na ca³ym ciele.
SZATA
OW£OSIENIE : w rasie tej s± dwie odmiany szaty.
• krótkow³osa : szata jest krótka, przyleg³a na ca³ym ciele. Je¶li jest podszycie, w³os jest nieco d³u¿szy; rzadsza szata w okolicy gard³a i podbrzusza jest dopuszczalna; nieco d³u¿szy w³os na szyi i ogonie, krótki na pysku i uszach. Szata jest b³yszcz±ca, a jej struktura miêkka. Psy bezw³ose nie s± tolerowane.
• d³ugow³osa : szata powinna byæ delikatna i jedwabista, prosta lub lekko falista. Podszycie po¿±dane niezbyt gêste. Szata jest d³u¿sza, tworzy pióra na uszach, szyi, tylnych partiach koñczyn przednich i tylnych, na ³apach i ogonie. Psy z przesadnie d³ug± i przesadnie obfit± szat± nie s± akceptowane.
KOLOR : wszystkie kolory, we wszystkich mo¿liwych odcieniach i kombinacjach s± dopuszczalne.
WAGA : w tej rasie brana jest pod uwagê tylko waga, nie wzrost.
Idealna waga : miêdzy 1.5 a 3 kg.
Jednak psy miêdzy 500 gr a 1,5 kg s± akceptowane. Okazy wa¿±ce ponad 3 kg powinny byæ dyskwalifikowane.
WADY: wszelkie odstêpstwa od powy¿szych cech powinny byæ uznane za wady, których ocena powinna pozostawaæ w ¶cis³ej proporcji do ich stopnia.
• Brakuj±ce zêby
• Podwójne zêby (przetrwa³e zêby mleczne)
• Deformacje ¿uchwy lub szczêki
• W±skie, spiczaste uszy
• Krótka szyja
• D³ugi tu³ów
• Karpiowaty lub ³êkowaty grzbiet (lordoza lub kifoza)
• Stromy zad
• W±ska klatka piersiowa, p³askie, s³abo wysklepione ¿ebra
• Ogon: nieprawid³owo osadzony, krótki lub zakrêcony
• Krótkie koñczyny
• Odstaj±ce ³okcie
• Zbyt w±skie ustawienie koñczyn tylnych
POWA¯NE WADY:
• W±ska czaszka
• Ma³e oczy, oczy g³êboko osadzone lub wy³upiaste
• D³uga kufa
• Ty³ozgryz lub przodozgryz
• Zwichniêcie rzepki
WADY ELIMINUJ¡CE :
• Psy agresywne lub przesadnie lêkliwe
• Psy w typie lekkim (typ „jelenia”, o nietypowej i krañcowo wysublimowanej budowie: delikatna g³owa, d³uga szyja, wysmuk³e cia³o, d³ugie koñczyny)
• Psy z du¿ym ciemi±czkiem
• Uszy wisz±ce, ma³e
• Ekstremalnie wyd³u¿one cia³o
• Brak ogona.
• U odmiany d³ugow³osej: psy z przesadnie d³ug± i przesadnie obfit± szat±
• U odmiany krótkow³osej: miejsca bez sier¶ci (³ysiny)
• Waga ponad 3 kg
Ka¿dy pies wykazuj±cy oczywiste wady fizyczne lub zaburzenia zachowania powinien byæ zdyskwalifikowany.
UWAGA: samce powinny mieæ dwa normalnie wygl±daj±ce j±dra, ca³kowicie opuszczone do worka mosznowego
Powy¿sza poprawiona wersja wzorca obowi±zuje od wrze¶nia 2004 roku.
CHIHUAHUA - informacje dodatkowe
