EPAGNEUL BLEU DE PICARDIE

Wzorzec FCI nr 106
EPAGNEUL BLEU DE PICARDIE
(Epagneul bleu de Picardie)
Kraj pochodzenia: Francja
Data publikacji obowiązującego wzorca: 24.06.1987
Użytkowanie: pies wystawiający.
Klasyfikacja FCI: Grupa 7 - Wyżły.
Sekcja 1 - Wyżły kontynentalne.
Typ „spaniel”.
Próby pracy wymagane.
WYGLĄD OGÓLNY:
Dość niski jak na psa tropiącego. Dobrze zbudowany do pracy.
W całości wygląd ogólny jak spaniel pikardyjski.
GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka: owalna, stosunkowo szeroka bez wystających kości
ciemieniowych.
Stop: umiarkowanie zaakcentowany (uwydatniony), ale wyraźny.
Trzewioczaszka:
Nos: szerokie, dobrze otwarte nozdrza.
Kufa: długa i dość szeroka.
Fafle: szerokie i opadające, tworzą wydatny, kwadratowy pysk.
Oczy: spojrzenie łagodne; oczy ciemne, duże i dobrze otwarte.
Uszy: osadzone nieruchomo powyżej poziomu oczu, dość grube, przylegające
do głowy; piękny, falisty, jedwabisty włos. Ucho
rozciągnięte w swojej długości musi sięgnąć końca kufy.
SZYJA:
Dobrze osadzona, dopuszczalne jest lekko uwydatnione podgardle.
TUŁÓW:
Grzbiet i lędźwie: niezbyt długie, dobrze usztywnione.
Zad: raczej lekko opadający.
Klatka piersiowa: średniej głębokości.
Żebra: harmonijnie rozmieszczone i opadające do poziomu łokci.
OGON:
Nie za długi i zdecydowanie niezadarty do góry.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Bark i ramię: lekko ukośne.
Przedramię: silne i dobrze umięśnione.
Łapy: okrągłe, lekko szerokie, ale nie płaski, dobrze owłosione z włosem
pomiędzy ściśniętymi palcami.
Kończyny tylne:
Uda: dobrze umięśnione.
Podudzia: długie i owłosione z obfitymi frędzlami.
Stawy skokowe: dobrze kątowane, ale bez przesady; dobrze owłosione
z frędzlami od stawu skokowego do łapy.
Łapy: okrągłe, lekko szerokie, ale nie płaskie, dobrze owłosione
z włosem pomiędzy ściśniętymi palcami.
OKRYWA WŁOSOWA:
Włos: cienki, nieznacznie falowany, nogi i ogon bujnie owłosione
z frędzlami.
Umaszczenie: plamiste ciemnopopielate wpadające w odcień niebieskawy
z czarnymi łatami.
WZROST:
Wysokość w kłębie: 57 cm - 60 cm dla psów, a troszkę mniej dla suk.
WADY:
Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być traktowane
jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.
- Czaszka: zbyt wąska.
- Kufa: zbyt spiczasta.
- Oko: jasne i zbyt małe.
- Ucho: krótkie, za wysoko osadzone i zbyt cienkie.
- Klatka piersiowa: zbyt płaska, wąska lub beczkowata.
- Stopa: płaska, pochylona, zwichnięta, zbyt szeroka.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w worku mosznowym.

DRENTSE PATRIJSHOND

EPAGNEUL BRETON