MAŁY GOŃCZY ANGLO-FRANCUSKI

Wzorzec FCI nr 325
MAŁY GOŃCZY ANGLO-FRANCUSKI
(Anglo-Français de petite vénerie)
Pochodzenie: Francja.
Data publikacji oryginalnego wzorca: 26.01.1983
Użytkowość: Pies gończy na małą zwierzynę.
Klasyfikacja FCI: grupa 6 Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne.
sekcja 1.2. Średnie psy gończe.
Podlega próbom pracy.
WRAŻENIE OGÓLNE:
Wyważony, solidnie zbudowany, nie ciężki. Zarys z profilu musi skłaniać
się ku przyjętej sylwetce francuskiego gończego.
GŁOWA:
Wydłużona, nie za szeroka, guz potyliczny słabo zaznaczony.
Mózgoczaszka: lekko wysklepiona, ale nie okrągła.
Stop nieznacznie zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos dobrze pigmentowany, o otwartych nozdrzach.
Kufa umiarkowanie wydłużona, lekko spiczasta; grzbiet nosa prosty lub
lekko wygarbiony.
Wargi: górna przykrywa dolną.
Oczy duże, brązowe, o łagodnym, ale żywym spojrzeniu.
Uszy dobrze osadzone poniżej linii oczu, lekko skręcone, średniej szerokości,
sięgające co najmniej na grubość dwóch palców od końca
nosa.
SZYJA:
Sucha, bez podgardla.
TUŁÓW:
Grzbiet prosty i mocny.
Lędźwie raczej krótkie i umięśnione.
Zad lekko opadający, raczej długi.
Klatka piersiowa głęboka, sięgająca co najmniej do łokci, dobrze rozwinięta.
Żebra długie i umiarkowanie wysklepione.
Boki raczej wypełnione, lekko podkasane.
OGON:
Średniej długości, raczej cienki, dobrze osadzony na przedłużeniu linii
lędźwi, z gęstym włosem, ale bez dłuższych, kręconych, lekko odstających
włosów na jego końcu.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie dostatecznie mocne, szerokie i proste.
Łopatki długie, płaskie, skośne, dobrze związane z klatką piersiową.
Kończyny tylne:
Uda długie i muskularne.
Stawy skokowe lekko kątowane, nisko osadzone.
Łapy szczupłe i zwarte.
SKÓRA:
Delikatna, bez fałd i zgrubień.
OKRYWA WŁOSOWA:
Sierść krótka, gęsta, gładka.
Umaszczenie tricolor - biały i czarny z jasnobrązowymi znaczeniami,
czarny nos; bicolor: biały i pomarańczowy, nos brązowy.
WYMIARY:
Wysokość w kłębie: 48 - 56 cm z tolerancją 2 cm w górę i w dół
w wyjątkowych przypadkach.
WADY:
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane
jako wady i oceniane w zależności od stopnia ich nasilenia.
- głowa zbyt krótka lub zbyt duża,
- okrągła mózgoczaszka,
- nozdrza zbyt rozwarte,
- kufa kwadratowa,
- oczy wyłupiaste, jasne,
- uszy osadzone wysoko, szerokie, krótkie lub zbyt płaskie,
- szyja zbyt krótka; obecność podgardla,
- tułów walcowaty,
- przeładowane łopatki,
- ogon kosmaty, krótki; z szorstkimi, dłuższymi, lekko odstającymi włosami
na jego końcu,
- luźne fałdy skóry,
- generalnie każda wada typowa dla psów gończych.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w mosznie.

GRAND GRIFFON VENDÉEN

OTTERHOUND