GRAND GASCON SAINTONGEOIS

Wzorzec FCI nr 21 /03.10.1996/GB
GRAND GASCON SAINTONGEOIS
Pochodzenie: Francja.
Data publikacji oryginalnego wzorca: 24.01.1996
Użytkowość: pies gończy używany do wypłaszania zwierzyny podczas
polowań; czasami do polowań konnych, polujący na zające, zazwyczaj
w sforze, ale też indywidualnie jako pies tropiący.
Klasyfikacja FCI: grupa 6 Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne.
sekcja 1.1. Duże psy gończe.
Podlega próbom pracy.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
W połowie XIX wieku hrabia Joseph de Carayon-Latour chcąc odtworzyć
zanikającą rasę psów z Saintonge, skrzyżował ich ostatnich potomków
z psami rasy Blue de Gascogne, należących do barona de Ruble,
tworząc w ten sposób Gascon Saintongeois, powodując tym samym zanik
psów z Saintonge.
WRAŻENIE OGÓLNE:
Pies bardzo dobrze zbudowany, sprawiający wrażenie silnego i eleganckiego.
Cechy psów francuskich znajdują odbicie w głowie, szacie i ogólnym
wrażeniu.
ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:
Zachowanie: predysponowany do życia w sforze, posiada świetny węch,
jest pomysłowy, obdarzony bardzo donośnym głosem.
Charakter: spokojny, posłuszny, łatwo wykonujący polecenia.
GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka, patrząc od przodu, raczej wąska i wysklepiona; guz potyliczny
dobrze zaznaczony.
Stop lekko zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos czarny, dobrze rozwinięty, nozdrza rozwarte.
Kufa tej samej długości co mózgoczaszka; mocna, lekko wysklepiona.
Wargi górne dość obwisłe, zakrywające dolne; kącik warg lekko widoczny.
Szczęki/uzębienie: zgryz nożycowy. Siekacze ułożone są prostopadle do
szczęki.
Policzki przylegające.
Oczy owalne, brązowe. Łagodne i ufne w swoim wyrazie.
Uszy delikatne, lekko skręcone, powinny sięgać do wierzchołka nosa;
osadzone poniżej linii oczu i dość daleko do tyłu, uwydatniając
kształt czaszki.
SZYJA:
Średniej długości i grubości. Lekko wysklepiona. Bardzo niewielke podgardle.
TUŁÓW:
Grzbiet bardzo mocny, nie nadmiernie długi.
Lędźwie lekko wysklepione, dość dobrze umięśnione.
Zad dobrej szerokości, raczej poziomy.
Klatka piersiowa szeroka, długa, głęboka, sięgająca do stawu łokciowego.
Przedpiersie dość szerokie. Żebra lekko zaokrąglone i długie.
Boki dość długie i lekko podkasane.
OGON:
Dobrze osadzony; zwężający się ku końcowi, sięgający do stawu skokowego.
Elegancko, szablasto noszony.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie silne.
Łopatki dość długie, umięśnione; umiarkowanie kątowane.
Łokcie przylegające.
Przedramię o mocnym kośćcu.
Łapy w kształcie lekko wydłużonego owalu, palce szczupłe i zwarte.
Opuszki i pazury czarne.
Kończyny tylne proporcjonalne, silne.
Uda długie i dobrze umięśnione.
Stawy skokowe mocne, umiarkowanie kątowane; nisko osadzone.
RUCH:
Swobodny i regularny.
SKÓRA:
Elastyczna i niezbyt cienka. Biała z czarnymi łatami. Śluzówki czarne.
SZATA:
Sierść krótka i gęsta.
Umaszczenie: podstawowym kolorem jest biały z czarnymi łatami, czasami
nakrapiany. Zwykle dwie czarne łaty znajdują się po obu
stronach głowy, przykrywają uszy, otaczają oczy i kończą się na
policzkach. Policzki podpalane; preferowane jasnobrązowe podpalanie.
Dwa charakterystyczne podpalania znajdują sie powyżej
łuków brwiowych, dając wrażenie odbitego spojrzenia. Znajdujemy
również ślady podpalania na wewnętrznej powierzchni uszu
i nakrapianie wzdłuż kończyn.
Nieliczne płowe włosy mogą pojawiać się na górnych częściach
uszu, jednak nie powinny dawać wrażenia trójkolorowej głowy.
Czasami zdarza się plama koloru zwiędłego liścia na wyższej partii
uda tzw. „sarnie znaczenia”.
WYMIARY:
Wysokość w kłębie: - psy 65 - 72 cm,
- suki 62 - 68 cm.
WADY:
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane
jako wady i oceniane w zależności od stopnia ich nasilenia.
Głowa: krótka, szeroka czaszka, krótkie uszy, wysoko osadzone, brak
podpalanych znaczeń.
Tłów: brak masy, słaby grzbiet, opadający zad, skrzywiony ogon.
Kończyny: słaby kościec, łopatka zbyt ukośna lub zbyt pionowa, płaskie
łapy, krowia postawa tylnych kończyn.
Zachowanie: bojaźliwość.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
Brak typowego wyrazu.
Umaszczenie inne niż opisane we wzorcu.
Jasne oczy.
Poważne wady anatomiczne.
Widoczne upośledzenie.
Lękliwość i agresja.
Prognatyzm.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w mosznie.

GOŃCZY ISTRYJSKI SZORSTKOWŁOSY

GRAND GRIFFON VENDÉEN