DUŻY GOŃCZY ANGLO-FRANCUSKI TRÓJKOLOROWY

Wzorzec FCI nr 322 /24.07.1996/F
DUŻY GOŃCZY ANGLO-FRANCUSKI TRÓJKOLOROWY
(Grand anglo-français tricolore)
Pochodzenie: Francja.
Data publikacji oryginalnego wzorca: 27.01.1983
Użytkowość: Pies gończy.
Klasyfikacja FCI: grupa 6 Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne.
sekcja 1.1. Duże psy gończe.
Podlega próbom pracy.
WRAŻENIE OGÓLNE:
Pies mocno zbudowany o dominujących cechach francuskich, dystyngowany,
może w różnym stopniu wykazywać cechy Foxhounda.
GŁOWA:
Mózgoczaszka:
Czaszka umiarkowanie szeroka, raczej płaska, z lekko zaznaczonym guzem
potylicznym i lekko wydatnych łukach brwiowych.
Stop zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos średniej długości, prawie równy długości czaszki, zwykle prosty.
Kufa: wyraźna rzeźba pod oczami.
Wargi dość dobrze rozwinięte, nieco kwadratowe, nigdy nie cienkie.
Oczy duże, brązowe, o czarnej oprawie.
Uszy średniej długości, dość szerokie u nasady, osadzone na wysokości
linii oczu.
SZYJA:
Dość długa i mocna, bez wyraźnego podgardla.
TUŁÓW:
Grzbiet prosty, dobrze związany.
Lędźwie szerokie, muskularne, proste, raczej krótkie.
Zad spadzisty, dość długi.
Brzuch tylko nieznacznie podkasany, dość wypełniony.
Klatka piersiowa głęboka i dość szeroka.
Żebra długie, zaokrąglone, nigdy nie płaskie.
OGON:
Długi, elegancko noszony, obficie owłosiony.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie idealnie proste i mocne.
Łopatki długie i płaskie.
Łapy suche, raczej okrągłe.
Kończyny tylne:
Uda muskularne, długie, raczej grube.
Stawy skokowe szerokie, lekko kątowane, śródstopia krótkie.
RUCH:
Swobodny, sprawia wrażenie siły.
SKÓRA:
Biała z czarnymi łatami.
SZATA:
Włos krótki, mniej lub bardziej mocny.
Umaszczenie: tricolor, najczęściej z czarnym czaprakiem lub z mniej lub
bardziej rozległymi łatami. Podpalanie intensywnie płowe lub
miedziane bez czarnego nalotu. Dopuszczalne jest także umaszczenie
wilczaste. Zbyt obfite cętkowanie nie jest pożądane.
WYMIARY:
Wysokość w kłębie od 60 do 70 cm.
WADY:
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane
jako wady i oceniane w zależności od stopnia ich nasilenia.
Wady budowy mogące przeszkadzać w prawidłowej pracy na tropie.
Przodozgryz lub tyłozgryz.
Jasne oczy.
Źle noszony ogon, zakrzywiony na bok lub zbyt zakręcony.
Ślady depigmentacji.
Blade podpalanie („sprane”).
Umaszczenie inne niż opisane we wzorcu.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w mosznie.

DUŻY GOŃCZY ANGLO-FRANCUSKI BIAŁO-POMARAŃCZOWY

DUŻY GOŃCZY GASKOŃSKI