BEAGLE-HARRIER

Wzorzec FCI nr 290 /03.03.1997/GB
BEAGLE-HARRIER
Pochodzenie: Francja.
Data publikacji oryginalnego wzorca: 18.05.1988
Użytkowość: Pies gończy.
Klasyfikacja FCI: grupa 6 Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne.
sekcja 1.2. Średnie psy gończe.
Podlega próbom pracy.
WRAŻENIE OGÓLNE:
Pies średniej wielkości, wyważony, dystyngowany, zwinny, pełen wigoru.
GŁOWA:
Umiarkowanie mocna.
Mózgoczaszka raczej szeroka, dosyć pełna, guz potyliczny mocno zaznaczony.
Stop słabo zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos rozwinięty, czarny.
Kufa prawie tej samej długości co mózgoczaszka, nigdy kwadratowa,
z profilu wąska ale nie spiczasta, grzbiet nosa raczej prosty, nigdy
z wygarbieniem.
Wargi zakrywają żuchwę.
Oczy szeroko otwarte, ciemne, o szczerym, żywym i inteligentnym spojrzeniu.
Uszy raczej krótkie, średnio szerokie, osadzone na wysokości linii oczu;
lekko zwinięte w środkowej części. Zwisają płasko wzdłuż czaszki,
by w dolnej partii przejść w lekki owal.
SZYJA:
Swobodna, aczkolwiek mocno osadzona w barkach, w górnej części
z profilu lekko wygięta.
TUŁÓW:
Grzbiet krótki, równy i dobrze umięśniony.
Lędźwie mocne i umięśnione, mogą być lekko wysklepione.
Klatka piersiowa głęboka; mostek mocno wydłużony ku tyłowi.
Żebra nigdy zbyt płaskie, gdyż mogłoby to ograniczyć pojemność klatki
piersiowej; żebra rzekome, nie będąc walcowatymi (w przekroju),
muszą pomimo to być długie i dostatecznie wygięte aby zapewnić
pojemną klatkę piersiową.
Boki raczej wypełnione niż wklęsłe.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie mocne, proste, równoległe.
Łopatki długie, skośne, umięśnione.
Kończyny tylne:
Biodra dobrze rozstawione, skośne i mocne.
Uda dobrze wydłużone, tęgie i muskularne.
Stawy skokowe nisko umieszczone.
Łapy ani zbyt długie ani za szczupłe, ale mocne i zwarte o silnych poduszkach.
RUCH:
Elastyczne, żywe i pewne.
OKRYWA WŁOSOWA:
Sierść raczej gęsta, nie za krótka, przylegająca.
Umaszczenie tricolor (płowy z czarnym nalotem i białym) nie przywiązuje
się wielkiej wagi do nalotu, ze znaczeniami bardziej lub
mniej jasnobrązowymi, płowymi lub czarnymi. Ponieważ występują
harriery o umaszczeniu szarym, szarym tricolor lub białoszarym
nie może ono być powodem do ich dyskwalifikacji.
WYMIARY:
Wysokość w kłębie: 45 - 50 cm.
WADY:
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane
jako wady i oceniane w zależności od stopnia ich nasilenia.
- głowa zbyt ciężka,
- zbyt wyraźny stop,
- różowy nos,
- garbonos,
- kufa zbyt krótka i kwadratowa,
- kufa zbyt spiczasta,
- przodo- lub tyłozgryz,
- uszy skręcone, świadczące o dolewie krwi francuskiej,
- łapy płaskie,
- brak pigmentacji moszny.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w mosznie.

ARIÉGEOIS

JÄMTHUND