PODENGO PORTUGALSKI

Wzorzec FCI nr 94
PODENGO PORTUGALSKI
(Podengo Português)

TŁUMACZENIE : Olga Jakubiel.
POCHODZENIE: Portugalia.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:
25.09.1967.
UŻYTKOWOŚĆ: Rasa ta spotykana jest głównie na północy kraju.
Zgodnie z ich naturalnymi predyspozycjami, psy te używane są do
polowania na króliki – pojedynczo lub w sforze. Z tego powodu znane
są także pod nazwą „pies gończy na króliki”; są one także uznanymi
psami stróżującymi.
KLASYFIKACJA F.C.I.: Grupa 5 Szpice i psy ras
pierwotnych.
Sekcja 7 Pierwotne psy myśliwskie.
Bez prób pracy.
PODENGO ŚREDNI
WRAŻENIE OGÓLNE: Średniej wielkości i masy, o harmonijnych
proporcjach, dobrze umięśniony, o mocnym kośćcu.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT : Bardzo aktywny i mądry,
skromny i krzepki.
GŁOWA : Sucha, kształtu czterobocznej piramidy o dużej podstawie,
zwężająca się znacznie ku spiczastemu końcowi. Osie podłużne
czaszki i kufy – rozbieżne.
OKOLICA MÓZGOCZASZKI :
Czaszka: Płaska, z boku – niemal prosta. Wydatne łuki brwiowe.
Bruzda czołowa słabo widoczna; odcinek między uszami – poziomy;
wystający guz potyliczny.
Stop: Bardzo słabo zaznaczony.
OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Zwężający się ku nieco wystającemu czubkowi; lustro nosa
nieco ukośne; kolor nosa jest zawsze ciemniejszy, niż kolor szaty.
Kufa: Grzbiet nosa zaokrąglony (w przekroju); widziany z boku –
prosty. Kufa krótsza, niż czaszka i szersza u nasady, niż na przednim
krańcu.
Wargi: Ściśle przylegające, cienkie, mocne i poziome.
Szczęka i żuchwa oraz uzębienie: Regularne, z mocnymi białymi
zębami. Normalny zgryz.
Oczy: O bardzo żywym wyrazie; bardzo nieznacznie wystające z
oczodołów. Kolor, zgodny z kolorem szaty, waha się od miodowego
do kasztanowo brązowego. [Oczy] małe i osadzone ukośnie; kolor
powiek ciemniejszy, niż kolor szaty.
Uszy: Osadzone ukośnie na średniej wysokości; noszone prosto,
bardzo ruchome; gdy pies czuwa – [noszone] prosto do przodu;
trójkątnego kształtu, szerokie u nasady, zwężające się w szpic; skóra
ucha cienka; długość ucha znacznie większa, niż szerokość u nasady.
SZYJA: Harmonijne przejście od głowy do tułowia; prosta,
odpowiednio długa; mocna i dobrze umięśniona. Bez łałoku.
TUŁÓW:
Górna linia: Prosta lub nieco łukowata.
Grzbiet: Długi, prosty lub nieco opadający.
Lędźwie: Proste lub nieco wysklepione; szerokie i umięśnione.
Zad: Średniej długości, szeroki i dobrze umięśniony; prosty lub nieco
skośny.
Klatka piersiowa: Przedpiersie delikatnie zaznaczone, umięśnione, nie
przesadnie szerokie; klatka piersiowa głęboka i długa, średniej
szerokości; mostek długi, wznoszący się ku tyłowi; żebra bardzo słabo
wysklepione, ukośne.
Brzuch/Słabizny: Szczupłe, delikatnie podciągnięte.
Dolna linia: Delikatnie uniesiona.
OGON: Osadzony raczej wysoko, niż nisko; mocny, gruby, średniej
długości, zwężający się ku cieńszemu końcowi; w spoczynku – zwisa
pomiędzy tylnymi nogami, z koniuszkiem nieznacznie zagiętym do
góry; w ruchu – noszony poziomo, nieznacznie zagięty lub noszony
prosto i sierpowato; [ogon] nigdy nie może być zakręcony w
pierścień.
KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE :
Wrażenie ogólne: Widziane z przodu i boku – pionowe i proste,
dobrze umięśnione i kształtne.
Łopatki i ramię: Długie i ukośne; mocne i dobrze umięśnione; tworzą
rozwarty kąt w stawie ramieniowym.
Przedramię: Pionowe, długie i umięśnione.
Nadgarstek: Kształtny, nie wystający.
Śródręcze: Mocne, krótkie, nieco ukośne.
Przednie łapy: Okrągłe; długie, mocne, bardzo zwarte i mocno
wysklepione palce; pazury mocne, krótkie, preferowane ciemne;
opuszki twarde i odporne.
KOŃCZYNY TYLNE:
Wrażenie ogólne: Widziane z tyłu i boku – pionowe i proste, dobrze
umięśnione i kształtne.
Udo: Długie, średniej szerokości, umięśnione.
Podudzie: Długie, ukośne, mocne, umięśnione, kształtne.
Stawy skokowe: Ustawione średnio wysoko, kształtne i mocne,
tworzące rozwarty kąt.
Śródstopie: O dobrym kośćcu, krótkie, ukośne; bez palców
szczątkowych.
Tylne łapy: Okrągłe; długie, mocne, bardzo zwarte i mocno
wysklepione palce; pazury mocne, krótkie, preferowane ciemne;
opuszki twarde i odporne.
CHÓD/RUCH : Szybki i chyży.
SKÓRA: Preferowane śluzówki o czarnym pigmencie lub w każdym
razie ciemniejsze, niż szata. Skóra cienka i ściśle przylegająca.
SZATA:
WŁOS: Krótka lub długa szata średniej gęstości; gładka u odmiany
krótkowłosej; szorstka (podobna do sierści dzika) u odmiany
długowłosej. Krótka szata jest bardziej gęsta, niż szata długa. U
odmiany długowłosej widoczna jest wyraźna broda poniżej żuchwy.
Brak podszycia czy puszku.
MAŚĆ: Przeważającymi kolorami są: żółty, płowy (we wszystkich
odcieniach, od jasnego do bardzo ciemnego) i czarny (rozjaśniony lub
spłowiały); jednobarwne z białymi znaczeniami lub bez, bądź też białe
tło ze znaczeniami w wymienionych wyżej kolorach.
WIELKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA:
Wysokość w kłębie: 40-55 cm.
Waga: 16-20 kg.
WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy
uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem
ich stopnia i zasięgu.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
• Agresja lub nadmierna bojaźliwość.
• Wrażenie ogólne: Jakiekolwiek oznaki krzyżowania z galgo
[español] (hiszpański chart) lub perdiguero (pointer
portugalski).
• Szczęka i żuchwa: Nieprawidłowy zgryz; źle ustawione zęby.
• Oczy: Różnego koloru.
• Uszy: O opadających koniuszkach lub załamane.
• Szyja: Łukowata.
• Tułów: Górna linia wyraźnie łukowata.
• Zad: Przesadnie opadający.
• Brzuch: Przesadnie podciągnięty.
• Ogon: Zakręcony.
• Palce szczątkowe: Niepożądane (mają wpływ na ocenę psa).
Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości,
powinien zostać zdyskwalifikowany.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra,
całkowicie opuszczone do moszny.
PODENGO DUŻY
Cechy charakterystyczne podengo dużego – odmiany bliskiej
wyginięcia w swym rodzimym kraju – są niemal identyczne z cechami
podengo średniego, z następującymi wyjątkami:
Wrażenie ogólne: Mocny pies, o dużej masie, używany głównie do
polowania na jelenie.
Wysokość w kłębie: 55-70 cm.
PODENGO MINIATUROWY
Cechy charakterystyczne podengo miniaturowego są również niemal
identyczne z cechami podengo średniego, z następującymi wyjątkami:
Wrażenie ogólne: Mały pies o nieco wydłużonych proporcjach,
używany głównie do polowania na króliki, jak również do
wypłaszania ich z ich nor lub szczelin w skałach.
Czaszka: Płaska lub nieco wysklepiona.
Tułów: Długość tułowia przekracza wysokość w kłębie.
Kończyny: Krótkie. Przedramię proste lub nieco zgięte od zewnątrz
do wewnątrz na całej długości.
Wysokość w kłębie: 20-30 cm.
Waga: 4-5 kg.

PODENCO Z IBIZY

FIŃSKI LAPPHUND/SUOMENLAPINKOIRA