NORSK BUHUND

Wzorzec FCI nr 237
NORSK BUHUND
(Norwegian Buhund)

TŁUMACZENIE : Olga Jakubiel.
POCHODZENIE: Norwegia.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:
09.08.1999.
UŻYTKOWOŚĆ: Pies stróżujący, gospodarski i wielostronny
pasterski.
KLASYFIKACJA F.C.I. : Grupa 5 Szpice i psy ras pierwotnych.
Sekcja 3 Nordyckie psy stróżujące i
pasterskie.
Bez prób pracy.
WRAŻENIE OGÓLNE : Typowy szpic; nieco mniej, niż średniej
wielkości; kwadratowej budowy; o czujnym i szczerym wyrazie.
Proste, stojące uszy. Ogon noszony ciasno zwinięty nad grzbietem.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT : Odważny, energiczny,
przyjacielski.
GŁOWA : Wielkości proporcjonalnej do tułowia, nie przesadnie
ciężka. Klinowata, kształtna. Samcze i sucze cechy charakterystyczne
dla płci muszą być wyraźnie zaznaczone.
OKOLICA MÓZGOCZASZKI :
Czaszka : Niemal płaska, równoległa do grzbietu nosa. Dobrze
wypełniona pod oczami.
Stop: Dobrze, ale nie przesadnie zaznaczony.
OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Czarny.
Kufa: Mniej więcej długości czaszki. Nie może być ani zbyt wąska,
ani zbyt ciężka. Grzbiet nosa prosty.
Wargi: Ściśle przylegające; czarne.
Szczęka i żuchwa: Zgryz nożycowy. Pełne uzębienie.
Oczy: Owalne; jak najciemniejszego koloru. Czarne obwódki oczu.
Uszy: Średniej wielkości, spiczaste, noszone bardzo prosto.
SZYJA: Umiarkowanej długości, kształtna, silna, z dobrym
wysięgiem.
TUŁÓW:
Grzbiet i lędźwie: Krótkie, mocne i proste.
Zad: Opadający najmniej, jak to możliwe.
Klatka piersiowa: Głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami.
OGON: Wysoko osadzony, ciasno zwinięty, noszony centralnie nad
grzbietem; nie może za bardzo opadać na bok.
KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE :
Wrażenie ogólne: Mocne, o mocnym kośćcu.
Łopatka: Umiarkowanie kątowana.
Łokieć: Dobrze ustawiony; ani odstający, ani ustawiony podsiebnie.
Przedramię: Proste.
Śródręcze: Umiarkowanie ukośne.
Przednie łapy: Owalnego kształtu, zwarte.
KOŃCZYNY TYLNE :
Wrażenie ogólne: Umiarkowane kątowanie.
Udo: Mocne, dobrze umięśnione.
Podudzie: Dobrze umięśnione.
Tylne łapy: Owalnego kształtu, zwarte.
CHÓD/RUCH : Nie wymagający wysiłku; równoległy, z dobrą akcją
kończyn tylnych. Stabilna górna linia.
SZATA:
WŁOS: Włos okrywowy: gruby, obfity i twardy, lecz dosyć gładko
przylegający. Na głowie oraz przedzie kończyn – stosunkowo krótki;
na szyi, klatce piersiowej, z tyłu ud oraz na ogonie – dłuższy. Miękkie
i gęste podszycie.
MAŚĆ:
• Pszeniczna (biszkoptowa): Wahająca się od dosyć jasnej do
żółtawo-czerwonej. Z ciemno zakończonymi włosami lub bez;
nie może to jednak wpływać na zasadniczy kolor. Maska
dopuszczalna. Preferowany wyraźny i jasny kolor. Bieli tak
mało, jak to możliwe.
• Czarna: Preferowana jednobarwność (bez dużej ilości
brązowych refleksów). Bieli tak mało, jak to możliwe.
WIELKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA:
Wysokość w kłębie: Psy: 43-47 cm.
Suki: 41-45 cm.
Waga: Psy: ok. 14-18 kg.
Suki: ok. 12-16 kg.
WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy
uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem
ich stopnia i zasięgu.
• Wrażenie ogólne: zbyt delikatny lub zbyt toporny;
nieelegancki.
• Wątrobiany lub różowy nos.
• Zgryz cęgowy.
• Jasne oczy; wyłupiaste oczy.
• Słabo zwinięty ogon. Wiszący ogon. Pióro niepożądane.
• Przebudowane kończyny tylne.
• Rozbieżna akcja kończyn przednich. Krótkie, mało wydajny
wykrok.
• Falista lub zbyt długa szata.
• Nerwowość.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
• Agresja.
• Przodozgryz lub tyłozgryz.
• Nie stojące uszy.
• Kolor inny, niż wspomniane powyżej.
• Wysokość w kłębie więcej, niż 1 cm poniżej lub 2 cm
powyżej wysokości wspomnianej we wzorcu.
Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości,
powinien zostać zdyskwalifikowany.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra,
całkowicie opuszczone do moszny.

NORRBOTTENSPETS

BILLY