ISLANDZKI SZPIC PASTERSKI

Wzorzec FCI nr 289
ISLANDZKI SZPIC PASTERSKI
(Islenskur Fjárhundur / Icelandic Sheepdog)

TŁUMACZENIE : Olga Jakubiel.
POCHODZENIE: Islandia.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:
06.03.2007.
UŻYTKOWOŚĆ: Pies pasterski.
KLASYFIKACJA F.C.I. : Grupa 5 Szpice i psy ras pierwotnych.
Sekcja 3 Nordyckie psy stróżujące i
pasterskie.
Bez prób pracy.
ZARYS HISTORII RASY: Islandzki szpic pasterski jest jedyną
rodzimą rasą Islandii. Pojawił się w Islandii wraz z pierwszymi
osadnikami-wikingami (874-930). Przez stulecia islandzki szpic
pasterski oraz sposób jego pracy przystosowały się do lokalnego
terenu, gospodarki oraz trudnej walki o przetrwanie Islandczyków;
stał się on niezastąpiony przy wypasie gospodarskiego inwentarza. W
ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci wzrosła popularność islandzkiego
szpica pasterskiego, i niezależnie od faktu, iż rasa jest nadal mało
liczna – nie jest już uznawana za zagrożoną wyginięciem.
WRAŻENIE OGÓLNE : Islandzki szpic pasterski jest nordyckim
szpicem pasterskim, nieco mniej, niż średniej wielkości, ze stojącymi
uszami i zwiniętym ogonem. Widziany z boku – prostokątny; długość
tułowia od najbardziej wysuniętego do przodu punktu łopatki do
szczytu zadu przekracza wysokość w kłębie. Głębokość klatki
piersiowej równa długości przednich łap. Łagodny, inteligentny,
radosny wyraz. Ufna i żywotna postawa jest typowa dla tej rasy.
Istnieją dwa rodzaje szaty: długa i krótka; obydwie gęste oraz
niezwykle odporne na warunki pogodowe. Między płciami istnieje
wyraźna różnica w wyglądzie.

USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT : Islandzki szpic pasterski jest
odważnym i zwinnym psem pasterskim, który szczeka, co przynosi
pożytek podczas wypasu i zaganiania zwierząt na pastwiskach, w
górach lub przy poszukiwaniu zagubionych owiec. Islandzki szpic
pasterski jest z natury bardzo czujny; zawsze entuzjastycznie i bez
agresji wita gości. Nie ma silnie rozwiniętego instynktu myśliwskiego.
Islandzki szpic pasterski jest radosny, przyjacielski, ciekawski, skory
do zabaw i nieustraszony.
GŁOWA : Mocnej budowy, o ściśle przylegającej skórze. Czaszka
nieco dłuższa, niż kufa. Widziana z góry i boku – trójkątna.
OKOLICA MÓZGOCZASZKI :
Czaszka : Lekko wysklepiona.
Stop: Wyraźnie zaznaczony, choć nigdy stromy, ani wysoki.
OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Czarny; ciemnobrązowy u psów czekoladowych i niektórych
kremowych.
Kufa: Dobrze rozwinięta; prosty grzbiet nosa. Kufa nieco krótsza, niż
czaszka; zwężająca się równomiernie ku nosowi, tak, by widziana z
góry lub boku tworzyła tępo zakończony trójkąt.
Wargi: Czarne, ściśle przylegające; ciemnobrązowe u psów
czekoladowych i niektórych kremowych.
Policzki: Płaskie.
Zgryz: Nożycowy. Pełne uzębienie.
Oczy: Średniej wielkości; migdałowego kształtu. Ciemnobrązowe;
nieco jaśniejsze u psów czekoladowych i niektórych kremowych.
Obwódki oczu czarne; ciemnobrązowe u psów czekoladowych i
niektórych kremowych.
Uszy: Proste, średniej wielkości. Trójkątne, ze sztywnymi
krawędziami i nieco zaokrąglonymi koniuszkami. Bardzo ruchome,
reagujące wrażliwie na dźwięki i obrazujące nastrój psa.
SZYJA: Umiarkowanej długości; umięśniona, bez luźnej skóry. Nieco
łukowata; noszona wysoko.

TUŁÓW: Prostokątny i mocny. Długość proporcjonalna względem
wysokości, harmonizuje z wrażeniem ogólnym.
Grzbiet: Prosty, umięśniony i mocny.
Lędźwie: Szerokie i umięśnione.
Zad: Umiarkowanie krótki i szeroki, nieco opadający, dobrze
umięśniony.
Klatka piersiowa: Długa, głęboka, dobrze wysklepiona.
Brzuch: Tylko nieznacznie podciągnięty.
OGON: Wysoko osadzony, zwinięty nad grzbietem i dotykający go.
KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE : Widziane z przodu – przednie kończyny
proste, równoległe i mocne. Normalne kątowanie.
Łopatki: Ukośne i umięśnione.
Palce szczątkowe: Mogą być podwójne.
Przednie łapy: Nieco owalne; palce dobrze wysklepione i zwarte, z
dobrze rozwiniętymi opuszkami.
KOŃCZYNY TYLNE : Widziane z tyłu – tylne kończyny proste,
równoległe i mocne. Normalne kątowanie.
Uda: Szerokie i dobrze umięśnione.
Palce szczątkowe: Dobrze rozwinięte podwójne palce szczątkowe –
pożądane.
Tylne łapy: Takie same, jak przednie.
CHÓD/RUCH : Ukazuje zwinność i wytrzymałość, z dobrą akcją
kończyn tylnych, pokrywający teren bez wysiłku.
SZATA: Podwójna, gęsta i niezwykle odporna na warunki pogodowe.
WŁOS: Istnieją dwie odmiany:
• a) Krótkowłosa: Włos okrywowy średniej długości, gęste,
miękkie podszycie. Włos krótszy na pysku, szczycie głowy,
uszach oraz przedzie kończyn; dłuższy na szyi, klatce

piersiowej oraz z tyłu ud. Ogon krzaczasty; długość włosa
proporcjonalna do długości szaty.
• b) Długowłosa: Włos okrywowy dłuższy, niż u odmiany
opisanej powyżej, dosyć gruby, z gęstym, miękkim
podszyciem. Włos krótszy na pysku, szczycie głowy, uszach
oraz przedzie kończyn; dłuższy za uszami, na szyi, klatce
piersiowej, przednich kończynach oraz z tyłu ud. Ogon bardzo
krzaczasty; długość włosa proporcjonalna do długości szaty.
MAŚĆ: Dopuszczalnych jest kilka kolorów, ale jeden kolor powinien
zawsze przeważać. Kolorami przeważającymi są:
• Różne odcienie koloru podpalanego, wahające się od
kremowego do rudobrązowego.
• Czekoladowy.
• Szary.
• Czarny.
Kolorom przeważającym zawsze towarzyszy biel.
Najpopularniejszymi białymi znaczeniami, które często są
nieregularne, są: strzałka lub [biel] na części twarzy, kołnierzu, klatce
piersiowej; skarpety różnej długości oraz [biały] koniuszek ogona.
Jaśniejsze odcienie występują często na spodniej części tułowia od
gardła do końca ogona. U psów podpalanych i szarych często zdarza
się czarna maska, czarne koniuszki włosa okrywowego, jak również
pojedyncze czarne włosy. Psy czarne (trójkolorowe) mają czarną
szatę, wspomniane wyżej białe znaczenia oraz tradycyjne znaczenia –
w dowolnym spośród podpalanych kolorów – na policzkach, powyżej
oczu (łuków brwiowych) i na kończynach. Łaty w powyższych
kolorach na białym tle (łaciatość) są dopuszczalne. Biel nie powinna
całkowicie przeważać.
WIELKOŚĆ: Idealna wysokość:
Psy: 46 cm
Suki: 42 cm.
WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy
uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem
ich stopnia i zasięgu.

• Jednolicie czarny płaszcz lub siodło u psa w jakimkolwiek
podpalanym kolorze.
POWAŻNE WADY:
• Brak palców szczątkowych.
• Żółte oczy.
• Okrągłe, wyłupiaste oczy.
Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości,
powinien zostać zdyskwalifikowany.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra,
całkowicie opuszczone do moszny.

OWCZAREK SZKOCKI KRÓTKOWŁOSY

MAREMMANO-ABRUZZESE