Wzorzec BULTERIERa

Wzorzec FCI nr 11 /02.02.1998/F/D/GB
BULTERIER
(Bull Terrier)
Pochodzenie: Wielka Brytania

Data publikacji obowiązującego wzorca: 24.06.1987
Użytkowanie: terier.
Klasyfikacja FCI: grupa 3 teriery
sekcja 2 teriery typu „bull”
Próby pracy nie są wymagane.

WYGLĄD OGÓLNY:
Mocno zbudowany i umięśniony, proporcjonalny i ruchliwy. Sprawia wrażenie żywotnego, rezolutnego i inteligentnego. Jego unikalną cechę stanowi jajowaty kształt głowy ( downface) o opadającej linii kufy. Niezależnie od wzrostu, psy powinny mieć wygląd samczy, a suki suczy.

ZACHOWANIE/CHARAKTER:
Bulterier jest nazywany gladiatorem psiego rodu. Pełen ognia i odwagi. Charakteryzuje się zrównoważonym usposobieniem i potrafi być zdyscyplinowany. Choć jest psem upartym, ma wyjątkowo dobre nastawienie do ludzi.

GŁOWA:
Długa, mocna, masywna i głęboka po koniuszek kufy, ale nie toporna. Oglądana od przodu jest jajowata i doskonale wypełniona, bez wklęśnięć i załamań. Profil łagodnie zagina się ku dołowi od szczytu czaszki po truflę nosową. Mózgoczaszka między uszami jest prawie płaska.
Trzewioczaszka:
Trufla nosowa czarna, jej koniuszek opada do dołu. Nozdrza są dobrze rozwinięte.
Wargi o gładkich liniach, ściśle przylegające.
Uzębienie: żuchwa mocna i głęboka. Zęby są zdrowe, czyste, mocne, dobrej wielkości, równomiernie rozstawione. Regularny zgryz nożycowy, to znaczy, że siekacze szczęki
przykrywają ściśle siekacze żuchwy i są ustawione pionowo.
Oczy wąskie, ustawione skośnie, trójkątne, głęboko osadzone w oczodołach, czarne lub tak ciemnobrązowe, że wydają się prawie czarne, spojrzenie jest przeszywające. Odległość od czubka trufli nosowej do oka powinna być wyraźnie większa niż odległość od oka do guza potylicznego. Oczy niebieskie lub częściowo niebieskie są niepożądane.
Uszy małe, cienkie i blisko siebie osadzone. Pies musi je umieć trzymać prosto i pionowo.

SZYJA:
Mocno umięśniona, długa, oglądana z profilu łukowato wygięta, zwęża się od łopatek ku głowie, nie może być luźnego podgardla.

TUŁÓW:
Powinien być ładnie zaokrąglony z widocznym wysklepieniem żeber i znaczną głębokością klatki piersiowej, mierzoną od kłębu do mostka. Mostek jest położony bliżej ziemi niż brzuch. Grzbiet krótki i mocny. Linia grzbietu za kłębem jest prosta, unosi się nieco ku lędźwiom. Lędźwie lekko uwypuklone. Szerokie i muskularne. Klatka piersiowa widziana od przodu powinna być szeroka (szeroki front). Linia dolna od mostka ku słabiznom jest zgrabnie wygięta ku górze.

OGON:
Krótki, nisko osadzony, noszony poziomo. Gruby u nasady, zwęża się stopniowo ku koniuszkowi.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie o silnych, okrągłych (w przekroju poziomym) kościach, dających psu mocne oparcie. Ustawione są całkowicie równoległe. U dorosłego psa długość kończyn przednich od ziemi do łokcia, powinna być mniej więcej taka sama jak głębokość klatki piersiowej.
Łopatki mocne i muskularne, ale nie przeładowane. Ich kości powinny być szerokie, płaskie, dobrze przylegające do klatki piersiowej. Od dołu ku górze zgrabnie pochylają się ku tyłowi i tworzą z ramieniem prawie prosty kąt.
Łokcie proste i mocne.
Śródręcza pionowo ustawione.
Kończyny tylne widziane od tyłu są równoległe.
Uda muskularne.
Stawy kolanowe dobrze kątowane.
Podudzia silnie umięśnione.
Stawy skokowe dobrze kątowane.
Śródstopia krótkie, o mocnej kości.
Łapy zwarte, w obrysie okrągłe, o dobrze wysklepionych palcach.

RUCH:
Ma być widoczne, że pies jest dobrze związany, bowiem pokrywa teren krokiem regularnym i swobodnym, charakterystyczny jest długi, dynamiczny wykrok. W kłusie kończyny przednie i tylne pracują równolegle, gdy ruch jest szybszy mogą zbliżać się do siebie. Kończyny przednie mają dobry wykrok, a tylne przy regularnym ruchu bioder i elastyczności stawów kolanowych i skokowych dają silne wypchnięcie tułowia.

SKÓRA:
Ściśle przylega do ciała.

OKRYWA WŁOSOWA:
Włos krótki, przylegający, jednolitej struktury, lśniący, twardy w dotyku. Zimą pies może mieć miękki podszerstek.
Umaszczenie: u białych psów czysto białe. Pigmentacja skóry i łaty na głowie nie stanowią wady. U psów kolorowych umaszczenie podstawowe powinno stanowczo dominować nad bielą. Przy egzemplarzach równej klasy należy preferować psa pręgowanego. Czarne pręgowane, płowe i rude, a także trzykolorowe są dopuszczalne. Umaszczenie białe z nakrapianiem na sierści (ticking), jest wadliwe. Błękitna i czekoladowa maść jest wysoce niepożądana.

WZROST I WAGA:
Nie ma ograniczeń w tych punktach. Pies musi jednak sprawiać wrażenie, że przy swoim wzroście ma maksymalną masę ciała, odpowiadającą typowi i płci.

WADY:
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na stan zdrowia i dobre samopoczucie psa.
Psy posiadające wyraźne wady fizyczne lub odchylenia psychiczne powinny być dyskwalifikowane.

UWAGA:
Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra umieszczone w worku mosznowym.

BULTERIER MINIATUROWY
(Miniature Bull Terrier)
Wzorzec jest identyczny z wzorcem bulteriera, poza następującymi punktami:

WZROST I WAGA:
Wysokość w kłębie: nie powinna przekraczać 35,5 cm.
Pies powinien sprawiać wrażenie masywnego, jak na swój wzrost.
Nie ma limitu wagi. Budowa ma być proporcjonalna i harmonijna.

BULTERIER MINIATUROWY

Wróć do: BULTERIER