OWCZAREK PORTUGALSKI

Wzorzec FCI nr 93
OWCZAREK PORTUGALSKI
Căo da Serra de Aires (Portuguese Sheepdog

Kraj pochodzenia: Portugalia
Data publikacji obowiązującego wzorca: 27.02.1996
Użytkowanie: Pies owczarki, stróżujący i gospodarski.

Klasyfikacja FCI: Grupa 1 - Psy pasterskie i zaganiające.
Sekcja 1 - Psy pasterskie.
Próby pracy nie wymagane.

RYS HISTORYCZNY:
Uważa się niekiedy, że obecne owczarki z Sierra de Aires są potomkami pary briardów, sprowadzonych przez księcia Castro Guimaraes na początku dwudziestego wieku. Można przypuszczać, że to właśnie briard dał pewne cechy, typowe dla "poprawionych" owczarków z Sierra de Aires, wyselekcjonowanych z dość zróżnicowanej populacji psów, zbliżonych bardziej do owczarków pirenejskich. Przyznać jednak trzeba, że niektóre cechy briarda spowodowały, że udoskonalone owczarki nie są idealnie przystosowane do warunków klimatycznych, panujących w Alentejo.

WYGLĄD OGÓLNY I UŻYTKOWOŚĆ:
Pies średniej wielkości, o dosyć wydłużonej sylwetce. Jest bardzo żywy i nadzwyczaj inteligentny, wytrzymały i zmyślny, bardzo oddany właścicielowi i powierzonym jego opiece zwierzętom., których pilnuje w nocy. Unika obcych. Jego małpia wręcz zmyślność i wyraz zyskały mu w rejonie, gdzie występuje, przydomek "psa- małpy". Wykorzystywany jest, zwłaszcza w regionie Alentejo, do pasienia i pilnowania rozmaitych zwierząt gospodarskich (owiec, kóz, bydła, koni i świń). Ceniony jest za wyjątkowe zdolności do utrzymywania stada i odnajdywania sztuk zagubionych i oddalonych.

GŁOWA:
Szeroka, mocna, ani długa, ani kulista.
Mózgoczaszka:
Czaszka: długość nieco większa od szerokości, kształt lekko wypukły, zwłaszcza w płaszczyźnie podłużnej, łuki brwiowe słabo zaznaczone, bruzda czołowa widoczna tylko do połowy czoła. Między uszami czaszka prawie płaska, guz potyliczny widoczny.
Stop: wyraźny; linie górne mózgoczaszki i kufy rozbieżne.
Trzewioczaszka:
Nos: dobrze wykształcony, lekko wygarbiony, o dużych nozdrzach, cylindryczny, tylko bardzo lekko zwężający się ku końcowi. Pożądany czarny, a w każdym razie musi być ciemniejszy od barwy sierści.
Kufa: niemal nie zwężająca się, profil prosty lub nieznacznie wypukły.
Krótka, mierzy mniej więcej dwie trzecie długości mózgoczaszki, szerokości proporcjonalnej do długości.
Wargi: Suche, nie obwisłe, cienkie lecz mocne, niemal proste.
Uzębienie: normalnie rozwinięte, zęby białe i mocne, zgryz nożycowy bez żadnych odchyleń.
Oczy: wyraz inteligentny, żywy i łagodny. Oczy osadzone w poziomej linii, możliwie ciemne, średniej wielkości, raczej okrągłe. Powieki czarne lub przynajmniej ciemniejsze od barwy sierści.
Uszy: wysoko osadzone; jeśli nie cięte, to wiszące, bez fałd, jeśli cięte, to stojące. Trójkątne, średnio długie, cienkie i delikatne.

SZYJA:
Harmonijnie łączy głowę z tułowiem, lekko wzniesiona, odpowiedniej grubości, bez podgardla.

TUŁÓW:
Linia górna: nieznacznie opadająca, linia dolna podciągnięta.
Grzbiet: prosty lub nieznacznie wklęsły, długi.
Lędźwie: krótkie, lekko wysklepione, dobrze umięśnione i związane,szerokie.
Zad: średnio długi i szeroki, lekko opadający.
Przedpiersie: wyraźne, rozbudowane w przód i na boki.
Klatka piersiowa: dobrze rozwinięta, średnio głęboka i szeroka.
Żebra: lekko wysklepione, co daje owalną na przekroju klatkę piersiową, nachylone ku tyłowi.
Linia dolna i brzuch: tylko lekko podciągnięta, brzuch pojemny.

OGON:
Wysoko osadzony, zwężający się i ostro zakończony, sięga stawu skokowego, w spoczynku opuszczony między nogami, na końcu mniej lub bardziej zagięty. W ruchu szablasto wzniesiony lub zakręcony.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Mocne, oglądane z przodu i z boku pionowe, równolegle wobec siebie ustawione.
Łopatki i ramiona: mocne, średnio długie, dobrze umięśnione, ustawione pod kątem prostym wobec siebie.
Przedramiona: Pionowe i dobrze umięśnione.
Nadgarstki: suche i nie wyróżniające się z kończyny.
Śródręcza: średniej długości, równomiernie grube, mało nachylone.
Łapy: okrągłe, nie płaskie, palce długie i zwarte, dobrze wysklepione, pazury długie, czarne lub ciemniejsze od barwy sierści, opuszki grube i mocne.
Kończyny tylne:
Mocne, oglądane z tyłu pionowe i równolegle wobec siebie ustawione.
Uda: średniej długości i szerokości, dobrze umięśnione.
Podudzia: trochę odstawione, długie, dobrze umięśnione.
Stawy skokowe: umiejscowione raczej nisko, niż wysoko, normalnej szerokości, mocne i suche, kąt wyraźnie rozwarty.
Śródstopia: równej grubości, mocne, średniej długości, prawie pionowo ustawione. Dopuszczalne pojedyncze lub podwójne wilcze pazury.
Łapy: okrągłe, nie płaskie, palce długie i zwarte, dobrze wysklepione, pazury długie, czarne lub ciemniejsze od barwy sierści, opuszki grube i mocne.

CHODY:
Lekkie i posuwiste, energiczne. Pies zwykle porusza się kłusem, przechodząc w galop, gdy wymaga tego praca.

SKÓRA:
Wewnętrzne i zewnętrzne błony śluzowe pożądane pigmentowane.
Skóra niezbyt sucha.

OKRYWA WŁOSOWA:
Sierść: bardzo długa, prosta lub lekko falista, tworzy długą brodę, wąsy i brwi, które nie powinny zakrywać oczu.
Maść: żółta, kasztanowa, płowa, szara i wilczasta w różnych odcieniach, czarna z mniej lub bardziej wyraźnym podpalaniem, Dopuszczalna domieszka białych włosów, ale nie łaty z wyjątkiem małej białej plamki na piersiach. Włos bardzo długi na głowie, tułowiu i łapach, także między palcami, średniej grubości, kozi, gęsty, jednakowy na wszystkich partiach ciała. Sierść nie ma podszerstka  ani nie jest wełnista.

WZROST:
Wysokość w kłębie: pies 45 do 55 cm
suka 42 do 52 cm
Waga: 12 do 18 kg

WADY:
Wszelkie odstępstwa od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia.
- Nos spiczasty.
- Wargi długie i obwisłe.
- Słabo zaznaczony stop.
- Oczy małe, jasne, nie okrągłe i skośne.
- Uszy pofałdowane.
- Grzbiet zapadnięty lub zbyt mocno opadający, linia dolna silnie podkasana.
- Zad poziomy lub mocno ścięty.
- Ogon nisko osadzony, krótki albo w spoczynku zakręcony nad grzbietem.
- Białe pazury.
- Włos miękki, biała plama na piersi.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- Głowa wąska i długa.
- Wklęsły profil.
- Zły zgryz.
- Czaszka płaska, okrągła lub wąska.
- Nisko osadzone uszy.
- Ogon obcięty lub szczątkowy z natury.
- Sierść nie dość długa, lokowata lub kędzierzawa, białe łapy, łaciatość.

OCENA PUNKTOWA:
Wrażenie ogólne 20
Głowa 15
Oczy 10
Uszy 5
Tułów 10
Kończyny 10
Ogon 10
Szata 15
Ruch 5
Razem 100
Każdy pies, wykazujący wyraźne deformacje budowy lub zaburzenia charakteru, powinien być zdyskwalifikowany.

UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.

Wróć do: rasy psów - MATERIAŁ do OPRACOWANIA

OWCZAREK SZKOCKI KRÓTKOWŁOSY