OWCZAREK PIRENEJSKI o krótkowłosym pysku

Owczarek pirenejski à  face rase (o krótkowłosym pysku).

Wzorzec FCI nr 138
OWCZAREK PIRENEJSKI O GŁADKIEJ KUFIE
(Berger des Pyrénées a face rase)

Kraj pochodzenia: Francja
Data publikacji obowiązującego wzorca: 13.03.2001
Użytkowanie: Pies owczarski.

Klasyfikacja FCI: Grupa 1 - Psy pasterskie i zaganiające.
Sekcja 1 - Psy pasterskie.
Próby pracy wymagane.

RYS HISTORYCZNY:
Ta odmiana owczarka pirenejskiego najczęściej spotykana była u podnóża Pirenejów i „nadzwyczaj ceniona przez handlarzy bydła i koni”. (Bernard S'Nac-Lagrange w roczniku klubu z 1927 roku). Charakterystyczne cechy, wyróżniające tę odmianę spośród pozostałych owczarków pirenejskich, spowodowały, że w pochodzących z lat dwudziestych wzorcach opisana została oddzielnie.

WYGLĄD OGÓLNY:
Owczarek pirenejski o gładkiej kufie jest w ogólnych zarysach podobny do owczarka pirenejskiego z włosem dłuższym.

WAŻNE PROPORCJE:
Mózgoczaszka mniej więcej tak samo szeroka, jak długa. Kufa nieco krótsza od mózgoczaszki, ale dłuższa, niż u psów z włosem dłuższym. Długość tułowia niemal równa wysokości w kłębie. Odległość od łokci do podłoża większa, niż połowa wysokości w kłębie.

ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:
Żywy, układny pies, niekiedy nieufny wobec obcych.

GŁOWA:
Porośnięta krótkim, gładkim włosem, stąd nazwa tej odmiany. Kufa nieco dłuższa niż u psów o włosie długim i półdługim.

TUŁÓW:
Nieco krótszy niż u owczarków długowłosych, niemal kwadratowy.

KOŃCZYNY:
Porośnięte gładkim włosem, z niewielkimi piórami na przednich nogach i portkami na udach. Kątowanie kończyn jest u psów tej odmiany bardziej strome.

CHODY:
Owczarek pirenejski o gładkiej kufie porusza się krokiem krótszym, niż jego długowłosy kuzyn.

OKRYWA WŁOSOWA:
Na tułowiu włos jest co najwyżej półdługi; najdłuższy na szyi i kłębie
(6-7 cm) i grzbiecie (4-5 cm).

WZROST:
Wysokość w kłębie: psy 40 - 54 cm, suki 40 - 52 cm.

WADY:
Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być traktowane jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.
Wady i wady dyskwalifikujące są takie same, jak u odmiany długowłosej, z wyjątkiem tych, które odnoszą się do sierści i proporcji. Każdy pies, wykazujący wyraźne deformacje budowy i zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.

OWCZAREK PIKARDYJSKI

Wróć do: rasy psów - MATERIAŁ do OPRACOWANIA