PEKIŃCZYK

Wzorzec FCInr 207
PEKIŃCZYK
Pochodzenie: Chiny
Patronat: Wielka Brytania
Data publikacji obowiązującego wzorca: 09.11.2004.
UŻYTKOWOŚĆ: pies do towarzystwa
KLASYFIKACJA FCI:
grupa 9 Psy Ozdobne i do Towarzystwa
sekcja 8 chin japoński i pekińczyk
nie podlega próbom pracy
Wygląd ogólny: lwi w wyglądzie, z czujnym i inteligentnym
wyrazem. Mały, harmonijny, przysadzisty z wielką godnością i klasą.
Jakiekolwiek objawy trudności oddechowych w normalnych
warunkach są niedopuszczalne i powinny być surowo oceniane.
ZACHOWANIE I TEMPERAMENT: odważny, lojalny,
powściągliwy, ale nie bojaźliwy, ani agresywny.
GŁOWA: duża, proporcjonalnie szersza niż głęboka.
OKOLICA MÓZGOCZASZKI:
Czaszka: szeroka; szeroka i płaska między uszami; nie wypukła:
szeroka między oczami.
Stop : wyraźny.
OKOLICA TWARZOCZASZKI: profil płaski, z nosem wysoko
między oczami. Konieczna czarna pigmentacja nosa, warg i powiek.
Nos: krótki i szeroki, nozdrza duże, rozwarte. Fałd nosowy, jednolity
lub przerwany, powinien rozciągać się od policzków do grzbietu nosa,
w postaci szerokiej, odwróconej litery “V”. Ściśnięte nozdrza i
ciężkie fałdy nadnosowe są niedopuszczalne i powinny być surowo
oceniane.
Kufa: szeroka, z mocną żuchwą.
Pysk: zwarte wargi, zęby ani język nie mogą być widoczne.
Konieczna mocna żuchwa.
Oczy: duże, zdrowe, okrągłe, ciemne i błyszczące. Wolne od
wyraźnych objawów chorobowych.
Uszy: małżowiny uszne w kształcie sercowatym, osadzone w
poziomie czaszki, noszone przylegle przy głowie i nie dłuższe, niż do
linii rozcięcia pyska. Długie, obfite pióra.
SZYJA: krótka i gruba.
TUŁÓW: krótki, cięższy front niż partia zadu, z wyraźną talią.
Linia grzbietu: prosta.
Klatka piersiowa: szeroka z dobrze wysklepionymi żebrami,
zawieszona między kończynami przednimi.
OGON: wysoko osadzony, noszony przylegle, lekko zagięty nad
grzbietem do jednego z boków. Długie pióra.
KOŃCZYNY:
PRZEDNIE: krótkie, grube, o mocnym kośćcu. Kości kończyn
przednich lekko wygięte między nadgarstkami, a łokciami. Kości
obręczy barkowej dobrze kątowane i przylegające ściśle do ciała.
Łokcie powinny przylegać do ciała.
KOŃCZYNY TYLNE: lżejsze niż przednie z umiarkowanym
kątowaniem i ukształtowaniem stawu kolanowego. Mocne stawy
skokowe. Nogi oglądane z tyłu są ustawione dość blisko i
równolegle. Kończyny absolutnie zdrowe.
ŁAPY: duże i płaskie, nie okrągłe. Pies stoi pewnie na łapach, nie na
nadgarstkach. Przednie łapy skierowane lekko na zewnątrz. Tylne
łapy ustawione prosto do przodu.
RUCH: powolny, pełen godności, toczący ruch przodu. Typowego
chodu nie należy mylić z kołysaniem wywołanym słabym związaniem
obręczy barkowej. Ciasna akcja kończyn tylnych. Absolutnie zdrowe
kończyny przednie, tylne i ruch są niezwykle ważne.

SZATA:
OWŁOSIENIE: długie, proste z obfitą grzywą opadającą poniżej
barków, tworzące kryzę wokół szyi. Włosy okrywowe twarde, z
gęstym, miększym podszyciem. Pióra na uszach, tylnych partiach
kończyn, ogonie i palcach. Długość i obfitość szaty nie powinna
przesłaniać kształtów ciała.
UMASZCZENIE: wszystkie kolory i znaczenia są dopuszczalne i
równocenne, z wyjątkiem umaszczenia albinotycznego i
wątrobianego. U psów łaciatych, łaty powinny być równo
rozmieszczone.
WIELKOŚĆ I WAGA: idealna waga nie powinna przekraczać 5 kg
(11 funtów) dla psów i 5,4 kg (12 funtów) dla suk. Psy powinny
wyglądać na małe, ale zadziwiać ciężarem przy podnoszeniu; mocny
kościec i masywne ciało to istotne cechy tej rasy.
WADY: wszelkie odstępstwa od powyższych cech powinny być
uznane za wady, których ocena powinna pozostawać w ścisłej
proporcji do ich stopnia oraz wpływu na zdrowie i dobrostan psa.
Każdy pies wykazujący oczywiste wady fizyczne lub zaburzenia
zachowania powinien być zdyskwalifikowany.
UWAGA: samce powinny mieć dwa normalnie wyglądające jądra,
całkowicie opuszczone do worka mosznowego.

owczarek szetlandzki

POINTER