CZECHOSŁOWACKI WILCZAK

komentarzy: 8         Dodaj komentarz

2008-12-01 23:39 | Jan Borzymowski
Bardzo dziękuje Państwu (sssmok i Rona)za aktywne rozbudowywanie tematu. Literatura kynologiczna jest dość zgodna w przekazie dotyczącym wilczaka ale stanowi z reguły retrospekcje. Hodowla każdej rasy psów oznacza zmiany i w założeniu - postęp. Dlatego uwagi praktyków są niebywale cenne bo aktualizują wiedzę. Nie potrafię powiedzieć czy wiedza cytowanych poprzednio kynologów wynikała z ich doświadczeń praktycznych? Pewno nie. Pan Bruce Fogle jest Kanadyjczykiem i być może ma to związek z analizą porównawczą saarloosa z wilczakiem. Jedno jest pewne - żaden autor jakiegokolwiek opracowania książkowego niema możliwości budowania na bieżąco wiedzy o danej rasie psów. Taką możliwość stwarza internet. Problemem jednak może być wyważenie wartości wiedzy obiektywnej. Więc mając to na uwadze budujmy ten wortal, bo chyba warto.

2008-12-01 15:03 | Rona
Mam kilka uwag do komentarzy: 1. Do Pana Borzymowskiego: widać, że zna Pan wilczaki czechosłowackie tylko z literatury kynologicznej na którą Pan się powołuje (w dodatku angielskiej, a w W. Brytanii wilczaków jest wyjątkowo niewiele i głównie mieszkają w klatkach) Przypuszczam, że wilczaki wychowywane i trzymane w klatkach są właśnie takie, jak Pan opisuje. Szkoda jednak, że mając w kraju blisko dwieście psów tej rasy nie pofatygował się pan, aby sprawdzić rewelacje Anglików u źródeł i podać bardziej rzetelny komentarz. NB w W. Brytanii rasa została zwolniona z rygorów obowiązujących dzikie zwierzęta (czyli 'wyszła z klatek') i została zalegalizowana przez DEFRA (albo stanie się to lada dzień). Dlatego radzę Panu i wszystkim miłośnikom literatury kynologicznej z uwagą śledzić nowości, może nawet sam pan Fogle zmieni z czasem zdanie o wilczakach ;) Skądinąd serdecznie Pana zachęcam do bliższej znajomości z tymi wspaniałymi psami. Bo jak ładnie powiedział jeden z moich znajomych: "wilczak to wolny duch - ani nie płaszczy się przed człowiekiem jak pies, ani nie lekceważy go jak kot..." :) 2. Autorzy pozostałych komentarzy to właściciele wilczaków - czyli osoby które wiedzą o czym piszą, bo mają je we własnych domach. Proszę zauważyć, że nikt nie pisze, że jest to łatwa rasa, ale nikt też nie zgadza się z tezami Pana Borzymowskiego. Wnioski nasuwają się same…. 3. Przez 14 lat żyliśmy (w tym dwoje dzieci) z wilczakiem czechosłowackim w mieszkaniu w centrum dużego miasta. Bez specjalnego treningu - tylko poprzez doświadczenie - suka nauczyła się pracować z mężem-geologiem w terenie. Genialnie radziła sobie w lesie i w kamieniołomach - potrafiła węchem odnajdywać odkryte skały i ostrzegać ludzi przed niebezpieczeństwem. Jeździła i chodziła z nami wszędzie, także po górach i po mieście, biegała często bez linki, była przewidywalna i zapewniam, że nigdy nie mieliśmy problemu z agresją, czy wrogością wobec człowieka. Obecnie wychowuję szczeniaka tej samej rasy i stwierdzam, że równie wesołego, towarzyskiego i pozytywnie nastawionego do świata psa trudno sobie wyobrazić. Wszystkie znane mi wilczaki mieszkające z właścicielami (a nie w kojcach) są bardzo przyjazne wobec ludzi, także obcych, choć zdarza się, że bywają nieufne, tzn. przed nawiązaniem kontaktu dotykowego z obcym człowiekiem przez jakiś czas mu się przyglądają… 4. Wszelkie problemy z czechosłowackimi wilczakami nie wynikające z winy człowieka (właściciela) związane są z niesamowitą inteligencją tych psów. Potrafią rejestrować sygnały z niewiarygodną precyzją, samodzielnie tworzyć kategorie, podejmować próby rozwiązania problemów na które natrafią (np. przeszkód), a ich lojalność wobec stada jest wręcz legendarna (nie mylić z agresją!). Dlatego ich szkolenie nie jest łatwe i wymaga znajomości ich psychiki, co podkreślają właściciele i rzetelni hodowcy.

2008-12-01 14:50 | sssmok
"...Do szkolenia na psa obrończego, nawet w trzeciej generacji, nadawały się jedynie nieliczne psy, mieszańce były zbyt agresywne, niezwykle trudno było przeprowadzić z nimi ćwiczenia prowadzace do wymuszenia posłuszeństwa..." - ale to sa dane z poczatkow hodowli, a minelo juz wiele lat, wiele pokolen psow i troszeczke jest to juz nieaktualne.

2008-11-30 23:55 | Jan Borzymowski
"komentarz mija się zupełnie z prawdą i nie wiadomo na podstawie czego został oparty" --------------- Po pierwsze to nie komentarz a jedynie dodatkowa informacja. Nie mija się z prawdą i znajduje potwierdzenie w wielu źródłach kynologicznych. Ten w/w podałem jako ciekawostkę za: dr Bruce Fogle, który jest uznanym autorytetem kynologicznym, członkiem Brytyjskiego, Królewskiego Kolegium Weterynarii, wybitnym specjalistą w dziedzinie zachowania zwierząt, autorem m.in. podreczników "Mój pies", "Tresura psów" a także bestselleru "Poznaj swego psa". Pisuje regularnie do "Dogs Today" oraz "Country Living".

2008-11-30 13:52 | Jan Borzymowski
Oczywiście ma Pan rację. Użyłem potocznego zwrotu "czeski wilk" mając na uwadze "czechosłowackiego wilczaka" a dokładnie ta nazwa brzmi:"československý vlčák". Co do innych uwag. Potwierdza Pan moje spostrzeżenia. Cechy psa, które Pan wymienia mają związek z podatnością na szkolenie. "wytrzymałość, szybką regenerację sił, polepszenie zmysłu węchu i orientacji." Oczywiście każdy pies wymaga określonego nakładu pracy i indywidualnego podejścia w procesie szkolenia. Nie inaczej jest z wilczakiem. Jednak w opiniach o tej rasie jest wiele kontrowersji. Np. wg Hansa Räbera (str.253, Encyklopedia psów rasowych, t.I). Cytuję:"Mieszańce miały znacznie lepszy węch niż owczarki niemieckie, miały także znacznie lepszy zmysł orientacji. Były one bardziej odporne na nie sprzyjające warunki atmosferyczne,...Do szkolenia na psa obrończego, nawet w trzeciej generacji, nadawały się jedynie nieliczne psy, mieszańce były zbyt agresywne, niezwykle trudno było przeprowadzić z nimi ćwiczenia prowadzace do wymuszenia posłuszeństwa."

2008-11-29 23:44 | wilczakrew
Jeśli ktoś kopiuje cudze tłumaczenie ( Powinno być podane kto jest jego autorem )tekstu to nie moze sam zakazywać jego rozpowszechniania. W tekscie są pewne nieścisłości i należało by je poprawić. Nie nalezy też publikować komentaży niezgodnych i nie mających zwiazku z opisem rasy jaki zaprezentował Pan Borzymowski. Widocznie ten Pan nigdy nie miał do czynienia z tą rasą bo jego komentarz mija się zupełnie z prawdą i nie wiadomo na podstawie czego został oparty. To wprowadza osoby czytające w błąd i prowadzi do niepotrzebnej dezorientacji.

Redaktor Grzegorz W. psy24: żródło jest podane pod tekstem, oraz pod Pańskim komentarzem (komentarz poniżej). Prosimy w komentarzach podawać konkretne fakty (argumenty) inaczej komentarz nie będzie umieszczany.


2008-11-27 23:19 | wolfin
1. zrodlo textu oraz opisu rasy jest www.wolfdog.org. tlumaczienie wzorca z slowackiego jazyka zrobila Margo Peron. 2. rasa nazywa sie Ceskoslovensky vlciak albo po polsku czechoslowacki wilczak.

2008-11-27 15:27 | sssmok
Po pierwsze nie ma czegoś takiego jak Czeski Wilk - rasa, o której mówimy nazywa się Czechosłowacki Wilczak ;) "Czeski wilk przywiązuje się do swojego właściciela ale gorzej jest z tolerancją innych ludzi." Jest to uogólnianie. Wszystko zależy od wychowania psa i socjalizacji. Izolowany pies każdej rasy, będzie nieufny bądź agresywny do obcych. U wilczaków trzeba kłaść większy nacisk na socjalizację, ale nie znaczy to, że każdy pies jest z założenia nieufny. "Również szkolenie go nie należy do łatwych. Dlatego nie nadaje się na psa służbowego w policji czy wojsku." Nie zgadzam się z tym stwierdzeniem. Dużo wilczaków na świecie czynnie pracuje. Odbiorcy tej rasy zmienili się przez lata, ale nie oznacza to, że nagle rasa stała się "kanapowa". Szkolenie nigdy nie należy do łatwych. Według mnie wilczaki w miarę łatwo się szkolą i jeśli dogadamy się z nimi, nie stosując przymusu, będziemy mieć dobre rezultaty. Nie są maszynkami do ćwiczeń jak ONy, ale w końcu to dwie zupełnie inne rasy psów. Jeśli pies lubi ćwiczyć, to będzie robił to chętnie. Nie każdy pies nadaje się na szkolenie, ale w każdej rasie dokonuje się selekcji na te mniej i bardziej zdolne. "Lepszym rezultatem podobnych eksperymentów mogą pochwalić się Holendrzy..." Nigdy nie miałam Saarloosa, ale według większosci opinii ludzi mających coś wspólnego z tą rasą, są one uważane za wyjątkowo tchórzliwe, ciężkie do szkolenia i ogólnie mniej udany eksperyment niż CzW. Sama ich ilość w Polsce i na świecie też o czymś świadczy... "Eksperymenty te, mające w założeniu zwiększyć podatność na szkolenie, stanowiły zdecydowany krok wstecz w porównaniu do wysokiego stopnia cywilizacji owczarka niemieckiego." Eksperymenty nie miały zwiększyć podatności na szkolenie, ale dodać do typowych cech owczarka cechy wilka - wytrzymałość, szybką regenerację sił, polepszenie zmysłu węchu i orientacji.