Toksokaroza psów i kotów

(Toxocara canis, Toxocara cati)

Ten rodzaj nicieni jest najczęściej spotykanym pasożytem psów i kotów. Kilku miesięczne szczeniaki w 60% są zarażone tym pasożytem. W starszym wieku zarażenie jest rzadziej notowane. Postacie dojrzałe pasożyta lokalizują się w jelicie cienkim żywiciela. T.canis (psia) w swych rozmiarach dochodzi do 18cm długości, a T.cati (kocia) do 10cm. Wyraźnie zaznaczony jest dymorfizm płciowy, czyli samice są większych rozmiarów. Odznaczają się dużą odpornością na warunki środowiska. W wielu badaniach różnych podłoży w naszym kraju dowiedziono, że nawet w 75% próbek stwierdzano zawartość jaj Toxocara canis i cati. Do zarażenia szczeniaków dochodzi już w życiu płodowym, w przeciwieństwie do kotów które zarażają się po porodzie podczas picia mleka.

Wszystkie młode zwierzaki mogą zarazić się jajami ze środowiska. Dorosłe osobniki zarażają się wyłącznie jajami pasożyta. Samica toksokary może dziennie złożyć 20tyś do nawet 50tys jaj! Wszystkie zostają wydalone przez zwierzę z kałem do środowiska. Okres od zarażenia zjedzenia w łonie matki do wydalania jaj pasożyta u psa wynosi około 3 tyg, ale w przypadku zarażenia się ze środowiska i z mleka około 5tyg. U kotów w przypadku glisty kociej około 8 tyg od momentu zarażenia. Jaja pasożytów wydalane do środowiska w tem pokojowej w ciągu 2-7 tyg przekształcają się w jaja inwazyjne, stanowiące zagrożenie dla kolejnego żywiecla. Dlatego sprzątanie świeżych odchodów z jajami glist od zwierząt zarażonych nie stanowi zagrożenia dla człowieka i innych zwierząt. Właściciele nie tylko nie naraża się na inwazję, ale przyczynia się do usunięcia pasożyta ze środowiska, ograniczając rozprzestrzenianie się choroby.

U ludzi pasożyty te powodują Toksokarozę w trzech postaciach :uogólnionej, ocznej i mózgowej. Głównym i czasami jedynym wynikiem świadczącym o zarażeniu jest eozynofila, pozostałe to złe samopoczucie, mniejszy apetyt, gorączka, bóle brzucha, powiększenie wątroby, obrzęki i kaszel. Do tych objawów dołączają się zapalenia płuc i mięśnia sercowego, astma, nasilenie objawów alergicznych. Problem dotyczy głównie dzieci, ale i dorośli są podatni na zarażenie. Jak większość chorób pasożytniczych należy do "choroby brudnych rąk". Do zarażenia może dojść nie tylko w wyniku posiadania psa czy kota, ale przy niedokładnej higienie przyrządzania potraw (mycie i płukanie roślin), jak i pracach ziemnych z niezachowaniem higieny. Profilaktyka i leczenie zwierząt pod kontem glistnicy zmniejsza ryzyko zarażenia wszystkich ludzi, nie tylko posiadających zwierzęta.

Glistnica u psów

Erlichioza psów