Socjalizacja szczeniaka?

Zakładając, że trafi w nasze ręce zdrowy szczeniak, zapoznawanie go ze światem musimy zacząć jak najwcześniej. Najwięcej szczeniaki uczą się do 12 tygodnia życia. Wszystko co wtedy z nimi robimy będzie procentowało w przyszłości. Dlatego warto kwarantannę poszczepienną traktować z przymrużeniem oka i wynosić psa na dwór w torbie czy na rękach. Po drugim szczepieniu możemy już spotykać się z innymi psami, ale zaszczepionymi i najlepiej w miejscu mało “zakupionym”. Zawsze istnieje ryzyko, że psiak coś złapie, ale jeśli będziemy uważać wszystko powinno być ok. Szczeniak w pierwszych miesiącach, będzie chłonął wszystkie informacje jak gąbka. Niestety te pozytywne na równi z negatywnymi, więc musimy uważać, aby się nie wściekać na psa i trenować swoją cierpliwość, bo przyda się jej cała masa.

Co powinniśmy zapewnić psu przez socjalizację:
 • poznawanie ludzi spoza stada i kojarzenie ich z pozytywnymi emocjami – chodzenie w gości lub zapraszanie ludzi do siebie, karmienie i głaskanie psa przez obce osoby (ale tylko za coś, np. siad), grzebanie psu w misce przez znajome osoby i trzymanie przez nie kości w trakcie ogryzania przez psa

 • poznawanie psów i uczenie się ich języka – chodzenie na spacery w miejsca, gdzie pojawia się dużo psów, puszczanie szczeniaka luzem i pozostawianie dogadania się w “rękach” psów (z wyłączeniem psów agresywnych lub o nietypowych zachowaniach)

 • zwiedzanie jak największej ilości obcych miejsc – od parków koło domu, przez bramy, parkingi, mniej i bardziej uczęszczane ulice, do placów w centrum miasta

 • poznawanie cywilizacji – autobusy, tramwaje, samochody, pociągi, dworce, koncerty, targowiska, zloty

 • uczenie się, że hałasy nie są złe – zabieranie w miejsca głośne, w których psu nie stanie się krzywda i stosowanie działań odstresowujących np. dokarmianie go lub zabawa

 • poznawanie obcych przedmiotów – zainteresowanie psa nowymi rzeczami, nagradzanie za odwagę

 • uczenie się współpracy z przewodnikiem – praca z psem poprzez zabawę i dużo nagradzania, zainteresowanie konkretnymi zabawami, które są dla psa interesujące i nastawianie uwagi na człowieka

Dla szczenięcia socjalizacja to nic innego jak nauka życia w stadzie i oswajanie go we wczesnym wieku z możliwie jak największą ilością nowych sytuacji i bodźców. Im wcześniej zaczniemy, tym więcej nauczymy. Mamy też większą szansę na odczulenie psa na największe strachy. Tak samo musimy pracować mieszkając w mieście jak i poza nim. Chociaż ta druga wersja wymaga od nas więcej zaangażowania. Podsumowując – dobra socjalizacja psa, połączona z odpowiednim treningiem psychicznym i fizycznym, zapewni nam pewnego siebie i wesołego psa, który będzie otwarty na świat. Mniej stresu, więcej radości.
I chyba o to właśnie chodzi :D

 Anna Gałązka – hodowla Czechosłowackich Wilczaków – WILCZY OMEN
http://wilczyomen.pl