Psy w astronomii

Dla Greków gwiazdy nie były mieszaniną gazów i pyłów, ale były tworami boskimi. Katalogiem bohaterskich czynów, ludzkich dramatów i radości.

Konstelacja Wolarza pojawia się na niebie wiosną i wczesnym latem. Starożytni uważali, że Wolarz jest tożsamy z Ikariosem.
Wedle mitów greckich Ateńczyk Ikarios udzielił bogowi Dionizosowi gościny, za co otrzymał od niego winorośl wraz ze wskazówkami uprawy. Gdy wyprodukował wino, poczęstował nim pasterzy, którzy upiwszy się - myśląc, że Ikarios chciał ich otruć - zabili go.

Córka Ikariosa, Erigone, bezskutecznie szukała ojca i wreszcie wierny pies Majra pomógł jej odnaleźć grób ojca, na widok którego Erigone powiesiła się z rozpaczy. Po śmierci została wyniesiona na firmament jako Panna.

Orion – syn boga morza Posejdona i Euriale, myśliwy, heros piękny i tak olbrzymi, że gdy stopami dotykał dna morskiego, głową sięgał niemal chmur. Stał się obiektem westchnień bogini Artemidy, która zapragnęła go poślubić. Z tych planów nic jednak nie wyszło, ponieważ życie Oriona przerwał skorpion. Dlatego Orion i na niebie unika Skorpiona: zachodzi, gdy gwiazdozbiór Skorpiona pojawia się nad horyzontem.
Wyniesiony na nieboskłon, nie zaprzestał jednak łowów i wraz ze swym wiernym psem, nadal ściga zająca.



Orion
Canis maior - Wielki pies – to w podaniach Lelaps, leżący u stóp Oriona. Do tego gwiazdozbioru należy Syriusz – najjaśniejsza gwiazda na niebie. Znany jest też jako Canicula (suczka) i Psia Gwiazda. To ostatnie określenie wiąże się z rzymskimi tzw. Psimi Dniami, czyli caniculum – najgorętszymi dniami lata, kiedy to gwiazdozbiór Wielkiego Psa był najlepiej widoczny.
W Egipcie pojawienie się Syriusza oznaczało czas urodzaju – wylew Nilu.
Niektórzy pisarze rzymscy widzieli w Wielkim Psie Majrę, a inni Cerbera.



Canis maior
Canis minor - Mały Pies - to pies ze sfory Oriona, towarzyszący mu razem z Wielkim Psem. Wedle innego podania jest jednym z psów samej bogini łowów, płodności i Księżyca - Artemidy. Kolejna legenda podaje, że jest to jeden z psów Akteona, króla tebańskiego, który przemieniony przez boginię łowów w jelenia, zginął od kłów własnej sfory.

Egipcjanom gwiazdozbiór przypominał boga umarłych Anubisa, którego przedstawiano w postaci człowieka z głową szakala.
Według legendy arabskiej Mały i Wielki Pies to siostry, z których jedna uciekła (WP), zostawiając opuszczoną siostrę z tyłu (MP).



Canis minor
Canes Venatici — Psy Gończe - wprowadził do gwiazdozbioru Jan Heweliusz, w XVII wieku.
Według niego są to dwa psy tropiące Wielką Niedźwiedzicę, które na smyczy trzyma Wolarz, czyli Ikarios.
142 lata świetlne od Ziemi znajduje się Cebalrai - pomarańczowy olbrzym, którego nazwa wywodzi się od arabskiego kalb al-ra`i oznaczającego psa pasterskiego.

Natasza
Wortal PSY24.PL

Pies Aubry'ego

Psie mumie i pochówki